Stickervlinder

Wat een mooie sticker denk ik, wel een vreemde plek zo onder aan de deur, intussen dwalen mijn gedachten af. Een uur later denk ik nog eens aan de sticker maar ik ben iets aan het oplossen en dwaal wederom af, weer een uur later blijf ik naar de deur staren… waarom zit daar toch een sticker? Van een vorige kunstenaar wellicht, het is tenslotte een artist-in-residence atelier, voor mijn aanwezigheid hebben hier vijftig anderen gezwoegd, her en der prijkt een souvenir. Ik kan niets bedenken wat tot gevolg heeft dat ik er het mijne van wil weten, misschien kan ik zien van wie het is. Ik loop naar de deur en er gebeurt iets in mijn hoofd wat niet helder is: ik zie dat het geen sticker is en tijdens het lopen herformuleer ik wat ik zie, wat niet lukt omdat ik niet weet wat het is.

Er volgen vreemde meters waarin ik op iets afloop waarvan ik vasthoud aan een sticker omdat ik niet wil dat ik niet weet wat het is. Ik herken het totaal niet en loop recht af op iets wat me onbekend is dus houd ik me inmiddels vast aan het idee van een sticker waarop ik duidelijk niet aanwezige kenmerken toch vliegensvlug projecteer: hoogglans, zijdeglans, luchtbelletjes, helderheid, vanzelfsprekend zonder resultaat waarna er een volledige omslag plaatsvindt van projectie naar razendsnelle analyse: amorf, viltig, grafisch, vreemde positie en meer dan tien centimeter groot, te compleet om een vlek te zijn. Ik zie het nog steeds niet en breng mijn vinger naar het gegeven dat nu zeker sticker-af is. Ik raak het nauwelijks aan, omdat ik nog steeds niet weet waar ik naar kijk, maar het is genoeg om een lichte beweging te ontwaren. Ik schrik, trek mijn vinger terug, bewegen? En ineens, textuur, vorm, beweging, zijn er de ingrediënten van het raadsel en blijk ik naar een enorme vlinder te kijken. Ontzag.

Dit alles heeft ongeveer tien seconden geduurd. Waarom weet ik hier nog elke voetstap van alsof ik het weer opnieuw loop? Het moet de samenkomst zijn geweest van fysieke weerkaatsing op de onbekende artist-in-residence plek waardoor de zintuigen wagenwijd open staan voor verkenning en de ontmoeting, laat ik van een ontmoeting spreken, met de gigantische mij onbekende vlinder die zich daar prachtig uitgevouwen met een blik van vier heldere ogen op mijn deur had geplakt en bleef tot de avond viel.

Terug in het woonhuis vind ik een vlinderboek. Het blijkt de grote nachtpauwoog te zijn variërend in grootte tussen tien en achttien centimeter. Het mannetje is iets kleiner dan het vrouwtje en heeft sterk geveerde antennes, reukorganen, waarmee hij een vrouwtje dat vruchtbaar is op elf kilometer afstand kan waarnemen, dat is een geurspoor van ongeveer 100.000 keer de breedte van zijn spanwijdte zegt een grove deling me. Het verspreidingsgebied is de zuidelijke helft van Europa, Noord-Afrika en Klein-Azië. Ik ben in het zuiden van Frankrijk dus het klopt.

In de nacht heet de imponerende verschijning Le grand paon de nuit. Daarna zie ik hem overdag vaker zitten met zijn inmiddels herkenbare camouflagepatroon, plakkend op steen of hout en noem ik hem Le grand paon autocollant oftewel Stickervlinder.

 

© Karin van Pinxteren, 27 november 2014

 

grote nachtpauwoog | Mas de Charrou 2013 | Nachtportier

grote nachtpauwoog AKA Stickervlinder, Mas de Charrou, Frankrijk